Ingedeeld onder: mijn blog
Voor de tweede keer ga ik het proberen met een eigen site: www.onlyliesbeth.nl. Een paar weken geleden ging het mis en kon ik niet meer verder, wederom heeft Mike mij uit de brand geholpen en kan ik het opnieuw proberen. De vastgelopen site is verwijderd en wordpress is opnieuw geinstalleerd. Meteen zien jullie ook een ander theme die ik wel mooi vind. Zie jullie dus weer daar
Ingedeeld onder: Rotterdam, blabla, het zijn de gewone dingen, mijn buurt, persoonlijk
Het is hier wel rustig zo zonder de buren. Ze zijn al een poosje met vakantie. We kunnen sávonds na tienen gewoon met onze Jim spelen of muziek draaien. Geen boze Marokkaanse buurvrouw die onze hond vies vind en vind dat we naar haar moeten luisteren anders belt ze de politie, geen dreigementen dus..lekker rustig.
Of ze nou Marokkaans zijn of niet het cultuurverschil zorgt af en toe voor de nodige spanningen. Zij schijnen zich te storen aan ons. Als er iets op de trap ligt, rotzooi of zo, krijgen wij meteen de schuld van.Maakt niet uit hoor, er valt alleen niet te praten met die mensen. meteen kwaad en schelden weetje wel. Over korte lontjes gesproken..
De straat is opengebroken, het wordt vernieuwd. Nou was dat wel tijd want je brak je nek over de ongelijke straat. Nu breek je je nek over de planken die hier liggen tot oktober. Maakt niet uit hoor, zolang de buren nog maar ff wegblijven maak ik me niet druk..
Vrijdag 24 augustus 2007 – BREDA – Stoïcijns hoorde Julien C. gisteren 20 jaar cel en tbs tegen zich eisen. Stoïcijns ook bleef hij toen de rechter een emotionele brief van de ouders van Jesse, de 8-jarige scholier die C. om het leven gebracht zou hebben, voorlas. Strijdbaar was hij echter in zijn laatste woord voor de bomvolle Bredase rechtbank: toen hij nogmaals onschuldig pleitte.
Officier van justitie Paul Emmen gelooft niets van die onschuld. Hij betoogde drie uur lang, ondersteund door een uitgebreide computeranimatie, dat het niemand anders dan Julien C. kan zijn geweest die op 1 december vorig jaar Jesse in zijn klaslokaal van basisschool Klim-Op in Hoogerheide met een mes om het leven bracht. Getuigen hebben C. direct na de moord in de school gezien en op kleren die C. heeft weggegooid, is bloed van Jesse gevonden. Het enige wat ontbreekt, zo stelde Emmen, is een duidelijk motief. Want de vraag waarom C. de hem vrijwel onbekende Jesse heeft vermoord, de vraag waarop de ouders van het jongetje dolgraag een antwoord willen hebben, is ook na gisteren nog onbeantwoord. “We hebben veel scenario’s de revue laten passeren, maar zeker weten doen we het niet”, aldus Emmen. Het OM heeft wel een vermoeden: C., die niet meer paste in zowel het gezin van zijn moeder als dat van zijn vader en zich verlaten voelt door de boze buitenwereld, neemt een drastisch besluit. Hij slaat niet de hand aan zichzelf, maar wil de wereld laten zien dat hij er nog wel degelijk toe doet en besluit een schoolkind te doden. Emmen: “Het lijkt op de schoolmoorden in de VS. Misschien verklaart dat ook waarom hij een artikel over een van die moorden op zijn pc had staan.”
Het is een motief dat C.’s raadsman Spong vergezocht vindt. “Als mijn cliënt de wereld wilde schokken, dan zou hij zijn daad niet verhullen. Dan hadden we hier een andere Julien gezien.”
Maar die andere Julien was er niet. De man in krijtstreeppak en met stropdas hield, net zoals de afgelopen negen maanden, vast aan zijn verhaal dat hij op 1 december is afgeperst en mishandeld door drie mannen. Een van die drie, een tot op de dag van vandaag onbekende, zou de moord op Jesse hebben gepleegd. Maar die verklaring heeft C. volgens justitie al talloze keren aangepast. “Ook vandaag geeft hij weer een andere lezing van de feiten”, aldus Emmen.
C. zelf vindt echter dat er op het alibi van twee van de mannen nogal wat af te dingen is en wil daarom dat de rechter hem vrijspreekt. “Het feit is schokkend. Het is niet dat dat me niet interesseert of zo. Maar ik ontken. Er is geen motief. Waarom zou ik het gedaan hebben?”, zei hij in zijn slotwoord.
Het is een vraag waarop, hoe onbevredigend ook, nooit meer een antwoord lijkt te komen.
bron:klik hier
Ja binnenkort ben ik alweer jarig. Ik word 50! Niet dat dat nou stokoud is maar toch.. Allerlei kleine dingen komen vaak in mijn gedachten geplopt, over vroeger, waarvan ik dacht dat ik ze allang vergeten was. Over m’n broer en ik en dat we over de koeienmarkt renden en ik midden in de koeienvlaai viel. Ik schreeuwend naar huis waar ik nog een week heb gestonken. Ik was pas vier. of ik denk ineens aan mijn vriendje die ik toen had. We gingen altijd samen naar de kleuterschool. Hij werd vaak uitgejouwd door andere kinderen omdat hij in z’n neus peuterde, maar ik vond dat zielig en werd vriendjes met hem. Op een dag kreeg ik een echt ringetje van hem. Ik was blij en trots. We zouden gaan trouwen. Eenmaal op de kleuterschool vroeg de juf of iemand een ringetje had gevonden want een meisje was het kwijtgeraakt. ik moetst hem teruggeven en het trouwen ging meteen niet door. Dat was minder, haha.
Ik dacht vaak aan later. Als ik groot ben en toen het later was dacht ik ook weer aan later als ik ouder was en nu is dat zo. Ik voel geen verschil eigenlijk. Je hebt alleen wat meer herinneringen meer niet. Mijn ogen zijn wel achteruit gegaan, dat wel, zie voor geen meter meer maar smorgens neem ik de trap nog met gemak zonder hijgend boven te komen…
Nu het dan zover is ben ik best tevreden, ik maak me niet zo druk meer. Dingen die vroeger angstaanjagend waren en zorgelijk zijn dat niet meer. Je weet nu dat bijna alles wel weer goed komt.Ik hoef niet meer bang te zijn te mislukken want ik stel geen hoge eisen meer aan mezelf en ik geniet heel erg van de kleine dingen die eigenlijk heel grote dingen zijn zoals: de wind door m’n haar, op de bank hangen zonder het gevoel te hebben dat ik wat moet doen, het zonnetje waarmee de dag begint…of muziek die ik vroeger vreselijk vond en nu wel ben gaan waarderen, heel veel eigenlijk, daar gaat het om denk ik..
